Dubbing Brush

              Termin „dubbing” pojawia się często w opisach budowy rozmaitych sztucznych muszek. Oznacza on pewien rodzaj materiału do wykonywania much o tułowiu dość grubym, kudłatym. Taki tułów można zastosować we wszystkich rodzajach much – mokre, nimfy, streamery a także suche mogą mieć tułów z dubbingu– zależnie od materiału, którego użyjemy. A materiałów tych jest ogromna ilość. Może to być sierść, wełna, mielony jedwab, wszelkie bardzo popularne ostatnimi czasy syntetyki, połyskliwe dodatki… Wszystkie wymienione materiały można mieszać ze sobą w dowolnych kombinacjach. Daje to możliwość uzyskania materiału na wszelkie rodzaje tułowi o pożądanych właściwościach. Długość włókien, sztywność, faktura, kolor – zależą tylko od naszej pomysłowości. Do wygodnego i szybkiego mieszania materiałów polecam trik stosowany od dawna przez konstruktorów much. Zestrzyżoną sierść, włóczkę, czy jedwab pocięty na odpowiedniej długości odcinki plus na przykład trochę błyszczącego syntetyku umieszczamy w elektrycznym młynku do kawy. Krótkie mielenie miesza użyte materiały, nadając im właściwą, jednolitą strukturę.
            Tułów muszki wykonujemy z dubbingu skręconego z nicią. Można nić wiodącą posmarować klejem lub specjalnym woskiem( dubbing wax), przykleić do niej dubbing, skręcić wszystko razem i tak uzyskaną włóczkę nawijać na trzonek haczyka. Najlepszą metodą jest umieszczenie dubbingu w pętli utworzonej z nici wiodącej lub innego rodzaju nici specjalnie dowiązanej do haczyka. Tak uzyskamy najbardziej trwały, mocny tułów.
            Oprócz budowania samego tułowia można , używając odpowiednio skonstruowanego dubbingu, wykonać całą muchę. Jeżeli do budowy dubbingu użyjemy materiału o odpowiednio długich włóknach, to może on posłużyć do stosunkowo prostego wykonania dużej, efektownej, a jednocześnie bardzo trwałej muchy szczupakowej. Jeżeli robimy dużo takich much, to warto zaopatrzyć się w specjalne urządzenie, bardzo pomocne przy konstruowaniu tzw. „dubbing brush”.( ang. dubbingowa szczotka).

Fot.1
Na drewnianej podstawie zamontowano dwie kolumny. W jednej osadzony jest stały, nieruchomy zaczep. W drugiej osadzona jest obrotowa oś, na jednym końcu ma zaczep, na drugim pokrętło.
Pomiędzy kolumienkami znajduje się pulpit, który, dzięki zamontowaniu na osi, można przekręcić o 90°.
Narzędzia potrzebne do wykonania „dubbing brush” – cienki stalowy drucik na nawijarce, pęseta o zagiętych końcach, stalowa szczotka, nożyczki, cążki do drutu.

Wykonywanie „dubbing brush”:

Fot.2.
Drucik zaczepiamy przez kilkukrotne owinięcie na obrotowym zaczepie.

Fot.3.
Przekładamy go przez zaczep nieruchomy, pozwalamy mu zawisnąć pod ciężarem nawijarki. Drucik ukryty jest w rowku wypiłowanym w pulpicie.

Fot.4.
Wycinamy pęczki syntetycznego włosia („dywan”).

Fot.5.
Układamy włosie na pulpicie przykrywając drucik.

Fot.6.
Na włosiu układamy pasma błyszczącego materiału w rodzaju np. Flashabou.

Fot.7., 8.
Drucik przeciągamy nad ułożonym materiałem do ruchomego zaczepu, tu go mocujemy.

Fot.9.
Przekręcamy pulpit w dół. Można skręcać.

Fot. 10., 11
W trakcie skręcania czeszemy materiał pęsetą i szczoteczką.

Fot.12., 13.
Odcinamy drucik cążkami, dubbing brush gotowy.

Fot.14.
Materiały potrzebne do wykonania muchy.

Fot.15.
Do haczyka przywiązujemy mocna nicią ogonek z tych samych materiałów, których użyliśmy do wykonania dubbingu, oraz dubbing brush.

Fot.16.
Nawijamy dubbing brush na trzonek haczyka ciasnymi zwojami, wyczesując włosie do tyłu.

Fot.17.
Po osiągnieciu oczka haczyka mocujemy drucik nicią i odcinamy go cążkami.

Fot. 18.
Przyklejamy duże oczka. Mucha gotowa.

Fot. 19.
Inne warianty kolorystyczne.

                                          
                                                                                                                              Zdjęcia Tomek Bogdanowicz

Tekst ukazał się w Wiadomościach Wędkarskich X.2013.